Całość w kontekście VerpackDG to nie tylko suma opłat i deklaracji — to spojrzenie na cały łańcuch wartości opakowań: od projektu produktu, wyboru surowca, przez procesy produkcyjne, po logistykę zwrotów i recykling. Tylko analizując te elementy razem można zrozumieć, gdzie pojawiają się ukryte koszty i jakie rozwiązania przyniosą realne oszczędności. W praktyce oznacza to porzucenie krótkowzrocznego liczenia kosztu jednostkowego na rzecz oceny kosztów całkowitych w cyklu życia opakowania.
Aby efektywnie ograniczać obciążenia finansowe wynikające z regulacji, konieczna jest znajomość przepisów i mechanizmów rozliczeniowych — przykładem jest VerpackDG, które wpływa na obowiązki producentów i importerów, a przez to na decyzje projektowe i zakupowe. Warto pamiętać, że zgodność z prawem to dopiero punkt wyjścia: prawdziwe oszczędności osiąga się poprzez zmianę materiałową i logistyczną, która zmniejsza ilość opakowań podlegających opłatom oraz ułatwia ich odzysk.
Materiały alternatywne powinny być oceniane pod kątem nie tylko ceny, lecz także wpływu na koszty składowania, transportu i przetwarzania odpadów. Proste zasady: preferować materiały mono, ułatwiające recykling; stosować lekkie, ale wytrzymałe rozwiązania; wprowadzać opakowania wielokrotnego użytku tam, gdzie to możliwe. Tego typu decyzje projektowe mają kumulatywny efekt — mniejsze stawki opłat, niższe koszty operacyjne i lepsza pozycja negocjacyjna wobec odbiorców i firm zajmujących się recyklingiem.
W praktyce przyjęcie całościowego podejścia wymaga współpracy działów R&D, zakupów i sprzedaży oraz partnerów logistycznych. Przydatne są też konkretne kroki, takie jak:
- audyt cyklu życia opakowań,
- pilotażowe wprowadzenie zamienników materiałowych,
- negocjacje z dostawcami pod kątem zwrotu i recyklingu.
Tylko wtedy inwestycje w nowe materiały zwrócą się poprzez mniejsze obciążenia wynikające z regulacji i niższe koszty operacyjne.